روی ماه یا بهتر است بگوییم زیر ماه آب پیدا شده است. سازمان فضایی ناسا این موضوع را با توجه به نتایج اولیه ی حاصل از فرود موشک فضاپیمای خود موسوم به سنتور بر سطح ماه اعلام کرده است. سازمان ناسا در بیانیه ی خود چنین گفته است: تصور ماه به صورت یک مکان خشک و بایر دیگر امکان ندارد و ما موفق شده ایم به حقایقی دست پیدا کنیم که میلیاردها سال بشر از آن بی اطلاع بوده است.

امیدواری های ناسا بر پایه ی اطلاعات ماهواره مشاهده و دریافت از حفره ماه (با نام مخفف ال کراس) استوار است. ماه گذشته، این ماهواره توانست با موفقیت به موشک سنتور متصل شده و خود را به حفره کابوس در سمت همیشه تاریک ماه برساند.  سپس تیم ال کراس به بررسی نقاط برخورد ماهواره با سطح ماه پرداخته و با افزودن این اطلاعات به اطلاعات حاصل از طیف سنجی ها اعلام داشتند: بدون شک در نقاط برخورد بر سطح ماه آب وجود دارد. یکی از اعضای تیم ال کراس به نام آنتونی کلاپرت می گوید: مطمئناً در آتی بررسی های بیشتری انجام خواهیم داد ولی در حال حاضر با اطمینان تمام می توانیم بگوییم حفره ی کابوس ماه حاوی آب است.


بررسی ها در مورد وجود آب بر سطح ماه مدت طولانی است که شروع شده اند. دانشمندان بر این باورند که مقادیر عظیم هیروژنی که در قطب های ماه وجود دارند می توانند به صورت منشأیی برای به وجود آمدن آب عمل کرده باشند. ناسا با توجه به اطلاعات حاصله از ال کراس می گوید: احتمالاً مقادیر خیلی بیشتری از آب نسبت به آنچه تا کنون موفق به کشف آن شده ایم بر روی ماه وجود دارد. آب روی ماه می تواند از ارزش زیادی برای مسافرت های فضایی در آینده برخوردار باشد. علاوه بر این به همان اندازه که بررسی یخ های قطبین زمین به کشف چگونگی آغاز حیات در زمین کمک زیادی کرده است، بررسی مواد موجود در سمت همیشه تاریک ماه نیز کمک شایانی به کشف رازهای تکاملی منظومه شمسی خواهد کرد.

ماهواره ی ال کراس پس از 113 روز گردش به دور مدار زمین به مسافت تقریبی 9 میلیون کیلومتر سرانجام به موشک سنتور متصل شده و بر سطح ماه فرود آمد. ماهواره ی ال کراس بلافاصله پس از برخورد با سطح ماه خرد شد. اطلاعات مربوط به مواد خرد شده و ذراتی که در اثر این برخورد به وجود آمدند به مدت 4 دقیقه پس از برخورد جمع آوری شده اند. آقای آنتونی کلاپرت در این باره می گوید: بررسی دقیق اطلاعات به دست آمده به زمان نیاز دارد. وی ادامه می دهد: غیر از آب مواد جالب تری نیز در کره ماه پیدا کرده ایم. مناطق همیشه تاریک ماه دارای تله های سرد هستند یعنی چاله هایی در این مناطق وجود دارد که مواد متعلق به میلیاردها سال پیش را در خود نگه داشته اند.