این خبرها برای طرفداران وراجی خیلی جذاب نخواهد بود که صحبت کردن افراد با هم پیرامون موضوعات پرمعنا باعث خوشبختی و شادابی افراد می شود در حالیکه حرف زدن درباره ی موضوعات حاشیه ای، حرف زدن از کارهای محیرالعقولی که افراد مشهور انجام داده اند و نیز حرف زدن درباره ی بازیگران سینما و تلویزیون بر روی افراد تأثیر عکس دارد. ادعای فوق حاصل تحقیقات محققان دو دانشگاه سنت لوییس واشنگتون و آریزونا در آمریکاست که در مجله ی علوم روانشناسی نیز به چاپ رسیده است.

 

حرف زدن

 

در مجموع می توان گفت هر چه صحبت های افراد به سمت بیهوده گویی و گزافه گویی تمایل پیدا کند سطح شادابی شان کاهش می یابد. حتی مدت زمانی که فرد تنهاست و با کسی حرف نمی زند هم در میزان شادابی وی در زندگی تأثیرگذار خواهد بود. محققان روانشناس بر روی 79 مرد و زن جوان که همگی دانشجوی دانشکده بودند به مدت 4 روز تحقیقات خود را انجام دادند. محققان در تحقیقاتات خود صحبت های افراد را ضبط می کردند تا به همبستگی بین بیهوده حرف زدن و سطح شادابی فرد پی ببرند.


تحقیقات انجام شده نشان داد سکوت حتی اگر طلا هم باشد باعث شادابی فرد نخواهد شد. خانم سیمین وزیری از دانشگاه سنت لوییس واشنگتون می گوید صرف نظر از محتوای موضوعی که افراد راجع به آن با همدیگر حرف می زنند، بیشتر حرف زدن باعث احساس شادابی بیشتر افراد می شود. خانم سیمین وزیری پس از بررسی 20000 صدای ضبط شده نظر خود را اینگونه بیان می دارد که به طور خاص افرادی بیشترین سطح شادابی را به دست می آورند که حرف های پرمغز می زنند و راجع به موضوعات دارای اهمیت با هم صحبت می کنند. در طرف مقابل افرادی از گروه همسالان قرار دارند که با یکدیگر راجع به موضوعات بیهوده حرف می زنند یا با هم پچ پچ می کنند. در این تحقیقات ضبط صداها توسط ضبط صوت هایی انجام گرفت که خود به خود پس از 5/12 دقیقه خاموش می شدند و در آخر بر حسب موضوع بحث صداهای ضبط شده را دسته بندی کردند.

این تحقیقات نشان داد آن دسته از جوانانی که زمان خود را کمتر به تنهایی می گذرانند و در 70 درصد موارد صحبت های جالب و پرمغز با طرف مقابل می کنند شاداب ترین افراد هستند.

خانم وزیری می گوید تحقیقات ما ضرورت تعامل افراد با یکدیگر را در شادکامی مشخص کرد که این خود باعث تبادل نظرات و اطلاعات پر محتوا بین افراد می شود اما شاید بتوانیم از دید دیگری نیز به قضیه بنگریم و آن این است که شاید این شادکامی افراد است که باعث می شود تمایل بیشتری به صحبت کردن با یکدیگر داشته باشند. به هر حال تحقیقات بیشتری در این زمینه در حال انجام است.