آقای تین سین نخست وزیر اسبق میانمار به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد. معاونان رئیس جمهور نیز از حزب حامی نظامیان یعنی حزب USDP انتخاب شده اند. تین سین که از پیش حدس زده می شد نامزد انتخابات شود از سوی ژنرال شورای نظامی فرستاده شده بود تا به عنوان یک شهروند به رقابت بپردازد. آقای تین سین متحد نزدیک ژنرال تن شوه است که از سال 1992 تا کنون رهبری میانمار را بر عهده دارد. بانو سو چی برنده ی صلح نوبل دقیقا پس از انتخابات از بازداشت خانگی آزاد شد. دولت میانمار پس از آزادی به وی اجازه داد تا پس از 10 سال بتواند پسر کوچکترش کیم آریس را ملاقات کند.

برنده ی صلح نوبل، آیونگ سان سو چی برای صلح تلاش می کند

آیونگ سان سو چی، مخالف دموکراتیک میانمار گفته است که نسبت به کسانی که وی را سال ها از آزادی محروم کرده اند کینه ای ندارد و با او به خوبی رفتار شده است. وی افزوده است: مسئولان امنیتی با من خوب رفتار کرده اند، از آن ها می خواهم که با مردم هم خوب رفتار کنند.

مخالف دموکراتیک میانمار گفته است که حاضر است با تمام نیروهای دموکراتیک کشور فعالیت کند. وی به هوادارانش گفت: وقتی دموکراسی وجود دارد که مردم دولت را کنترل کنند. وی با تصریح اینکه شما باید برای آنچه درست است مقاومت از خود نشان دهید، گفت: من خواهم پذیرفت که مردم مرا کنترل بکنند.

آیونگ سان سو چی با خاطر نشان کردن این موضوع که در 7 سالی که در بازداشت خانگی به سر می برده است تا 6 ساعت به اخبار رادیو گوش می داده است گفت: فکر می کنم بدانم مردم چه چیزی می خواهند اما فقط تا حد معینی آگاهی دارم؛ شما هم به من بگویید چه می خواهید.

این برنده نوبل صلح در اواخر سال گذشته ی میلادی در مقابل دفتر حزب خود یعنی حزب اتحاد ملی برای دموکراسی و در جمع هزاران نفر از هوادارانش به عنوان اولین سخنرانی پس از آزادی اش مشغول سخنرانی بود. بنا به گفته ی مسئولان حزب اتحاد ملی برای دموکراسی قصد رهبرشان تلاش برای صلح ملی با کنار برداشتن موانع سر راه میانمار است.

مخالف دموکراتیک میانمار در آن سخنرانی گفت: الآن زمانی است که میانمار به کمک نیاز دارد. وی همچنین در اولین سخنرانی مطبوعاتی پس از آزادی اش اضافه کرد: ملل غربی، ملل شرقی، تمام جهان... همه چیز با گفت وگو آغاز میشود. مشاهدات حاکی از این بوده است که سو چی با کشورهای غربی در ادامه ی تحریم ها کمک کرده است، جریانی که در گذشته از آن پشتیبانی کرده است اما حالا که مردم از این کار صدمه می بینند، نه شورای نظامی، ممکن است اوضاع فرق کند.


آیونگ سان سو چی حاضر به مذاکره با ژنرال هاست

این مخالف اظهار داشته است: اگر مردم بخواهند که تحریمها برداشته شود، من این مسأله را مورد توجه قرار خواهم داد. پس از 7 سال انتظار بانو سو چی در اولین سخنرانی پس از آزادی اش در اواخر سال گذشته ی میلادی در جمع هزاران نفر در جشنی در شهر یانگون به مردم گفته بود: برای رسیدن به حقوق تان مبارزه کنید که نمایش های یک زن دموکراسی محسوب نمی شود. در آن سخنرانی خانم سو چی در میان خیل عظیم جمعیت به هوادارانش امیدواری داد و به توافق و گفتگوی مجدد با شورای نظامی و نیز به تحریم های اقتصادی اشاره کرد. همانطور که هوادارانش نیز انتظار داشتند سو چی از بازداشت های دفعات قبلی اش هم ضعیف تر شده بود. این زن 65 ساله که 15 سال از 21 سال پایانی زندگی اش را در حبس به سر برده است از تراس دفتر حزبش، اتحاد ملی برای دموکراسی با مردمی سخن می گفت که هیاهو می کردند و با پلاکارد هایی در دستان شان به وی خوش آمد می گفتند. آیونگ سان سو چی به مردم گفت: به من بگویید آنچه را که می خواهید و آنچه را که انجام می دهم تحت کنترل بگیرید. مبنای دموکراسی آزادی بیان است. وی افزود: دلیلی ندارد که مأیوس شویم، ما باید با همدیگر تلاش کنیم. وی با گفتن اینکه حتی اگر از سیاست خوشتان نیاید، سیاست به سمت شما خواهد آمد، مردم را به دخالت در امور خود دعوت کرد.

وی در جمع خبرنگاران مطبوعاتی گفت: می خواهم مستقیماً با تن شوه صحبت کنم. بهتر است که هر سؤالی دارم با مذاکره از او سؤال کنم. در مقابل شورای نظامی خیلی مهر و موم شده است و به گفتن این جمله بسنده کرده اند که «او را به خاطر رفتار خوبش عفو کرده اند». آن ها که فقط یک خبر بی ارزش به رسانه های ملی داده اند منتظرند ببینند آیا ژنرال حاضر می شود دستان یک زن دست بسته را بگیرد که با اینکه می ترسد تحقیرشان می کند. تنها سال گذشته ژنرال حاضر شد به یک نامه پاسخ دهد که در آن خانم سو چی پیشنهاد همکاری در جهت مصالح کشور را داده بود.

این زن حذف تحریم ها رانیز امکان پذیر دانسته است، تحریم های اقتصادی ای که آمریکا و اتحادیه ی اروپا در طی دو دهه بر نظام حاکمه اعمال کرده اند و اغلب بی اثر بوده و باور اکثریت بر این است که بیش از آنکه به ژنرال ها ضرر بزند به مردم ضرر رسانده است. سو چی گفته است: اگر مردم بخواهند که تحریم ها برداشته شود، به نظرشان اهمیت خواهم داد. این موضع گیری سو چی به این معنا نیست که موضع قبلی خود در زمینه ی تحریم ها را به ناگهان تغییر داده باشد بلکه در سابق بر ضد حکومت استبدادی که مرتباً حقوق مردم را پایمال می کرد به عنوان یک تنبیه این جهت گیری را اتخاذ کرده بود ولی این موضع گیری همیشه معنی دار بوده است. موضوعی که از نظر دور مانده است مسأله ی 2200 زندانی سیاسی است که هم اکنون دربندند. با وجود اظهار خوشبینی ها و سخنان خوشبینانه ی سو چی نسبت به آزادی زندانیان هنوز نکات مبهمی در مورد چگونگی عملی کردن نقشه هایش وجود دارد. چنانکه بسیاری از تحلیل گران این وضعیت را مشابه زمانی که نلسون ماندلا آزاد شد ندانسته اند. در آن موقعیت در آفریقای جنوبی جدایی بین سیاهان و سفیدها آخرین روزهای خود را طی می کرد.

هر چقدر که آزاد کردن ها بی پرده تر صورت گیرد قدرت در میانمار محکم تر در دست شورای نظامی باقی می ماند که در انتخابات اخیر تقریباً کنترل کامل مجلس را در اختیار گرفته اند به گونه ای که فقط ظاهر نظام را دموکراتیک جلوه دهند. سو چی نیز بر این امر صحه گذاشته است. اتفاق نظر خیلی ها بر این است که حتی آزاد کردن سو چی نیز مشکوک به نظر می رسد به اینکه تنها راهی باز کرده باشند تا سرمایه گذاری های بیشتری جریان یابد.

آیونگ سان سو چی بالاخره به اینترنت دسترسی پیدا می کند

این چهره ی نماد مبارزه ی دموکراتیک کشور میانمار بالاخره به شبکه ی جهانی دسترسی پیدا کرد. یکی از همکارانش می گوید که در ویلای بانو سو چی که روی دریاچه ای در ورودی شهر یانگون قرار دارد امکانات اتصال به شبکه را نصب کرده اند. در حالی که در 7 سال بازداشت اش در مصیبت زندگی می کرد و هیچ گاه تلفن در خانه نداشت و هیچ ارتباطی با بیرون نداشت و احتمالاً هیچ وقت در اینترنت گشت نزده بوده است. بانو سو چی قصد دارد برای دسترسی به جوان ها و طرفداران اش از سرویس مینی بلاگ توییتر یا شبکه ی اجتماعی فیس بوک استفاده کند ولی فعلاً چون کسالت دارد و سرما خورده است تا مدتی از اینترنت استفاده نمی کند.